می دانی در فراقت تب کرده امدانی که تا کجا سراغت کرده امدانی تو را تا کجا خوانده اممیدانی کوچه ب کوچه رفته امدانی که سراغت را از کجا گرفته اممیدانی فرسخ ها تو را جستجو کرده اممیدانی در شن های بیابان

رویای سرزمینت را کرده ام

آسوده خاطر در رهت گام نهاده ام

صبح را برای دیدنت به شام رسانده ام

در کوی تو چشم در آسمان ها بسته ام

پریشان خاطر از کوچه را به خیابان رسانده ام

سین چشمانت را برای سبزه ی هفت سین چیده ام

کجای این سرزمینی ؟من هاج و واج سراغت را گرفته ام

رویای سرزمینت را کرده ام

بادهای سردزمستان و برفخاطرات و تنهایی هاگلدان های یخیلوله های ترکیدهسقف هایی چکه کنانچکمه هایی سوراخجاده ای گل آلودنخلی سرافکندهغذایی سردروحی افسردهبادهای به کدامین سمت وزیده اند!؟سرزمینم خسته و نالان